kapitanoza

Jest w porządku – powiedział kapitan Larry Wheaton, startując Boeingiem 737 z Lotniska na przedmieściach Waszyngtonu 13 stycznia 1982 roku, by po chwili runąć na ziemię. Opuścić pokład – krzyczał 16 kwietnia 2014 roku Lee Joon-Seok, kapitan koreańskiego promu, kiedy jego statek właśnie tonął. Krzyczał do swojej załogi, bo pasażerom wydał wcześniej polecenie pozostania w kajutach, co na zdecydowaną większość z nich sprowadziło śmierć. Nie umiem sobie wyobrazić, co miałoby spowodować zatonięcie takiego statku – stwierdził Edward John Smith, kapitan Titanica. Ale przykłady zjawiska kapitanozy, czyli sytuacji, gdy lider podejmuje koszmarnie błędne decyzje a nikt w jego otoczeniu nie decyduje się ich podważyć – znajdziemy nie tylko w zarządzaniu środkami transportu. Kapitanoza dotyka również biznesu, medycyny, czy polityki. Czytaj dalej kapitanoza

9 rad na czas kwarantanny

Rząd zaostrzył ograniczenia, epidemiolodzy przewidują, że szczyt zakażeń wciąż przed nami a jedynym sposobem na walkę z rozprzestrzenianiem się wirusa jest izolacja – wygląda więc na to, że przyjdzie nam spędzić w domu jeszcze wiele tygodni. Jest to praktycznie dla nas wszystkich zupełnie nowa sytuacja i jako taka wymaga zaadaptowania się czyli nauczenia się radzenia sobie z nią. Oto 9 rad, które mogą w tym pomóc. Czytaj dalej 9 rad na czas kwarantanny

gdy świat się zatrzymał czyli 3 trudności psychologiczne w czasie koronawirusa

I tak dość gwałtownie, nieoczekiwanie i w błyskawicznym tempie zaczęliśmy, zgodnie z chińskim (sic!) powiedzeniem, żyć w ciekawych czasach. W czasach, gdy świat się rozchorował i zatrzymał. I chociaż są tacy, którzy temu co się dzieje próbują nadać sens, odczytać jako znak i chwycić nadzieję z możliwości, które to całe zatrzymanie niesie, to jednak dla większości z nas ta sytuacja jest niezwykle trudna psychologicznie. I trudność ta zapewne będzie narastać. Czytaj dalej gdy świat się zatrzymał czyli 3 trudności psychologiczne w czasie koronawirusa

co o nas mówi koronawirus?

Epidemie mają swoje znaczące miejsce w historii ludzkości, a pamięć o nich sięga do kolebek cywilizacji, żeby przywołać choćby zarazę ateńską (ach, ta Grecja). I zawsze, obok oczywistej strony biologicznej i medycznej, istnieje również perspektywa psychologiczna i socjologiczna epidemii. W marcu 2020 możemy już pokusić się o pierwsze szkice obrazu pod tytułem: co o nas i o świecie mówi nam koronawirus. Czytaj dalej co o nas mówi koronawirus?

psycholodzy pod strzechami

Do psychologa to chodzą nienormalni ludzie. Ba, studiować psychologię też idą nienormalni ludzie. A jak spotkasz takiego na imprezie, to uważaj – będzie cię analizował, przejrzy cię na wylot i wszystkiego się o tobie dowie… Na szczęście ten zestaw stereotypów powoli przestaje obowiązywać. Może właśnie między innymi dlatego, że wcale nie jest trudno spotkać psychologa na imprezie, a wizyta w gabinecie psychologicznym staje się wyrazem dbania o jakość życia. Czytaj dalej psycholodzy pod strzechami

uważność

Uważność, obecność, mindfulness… idea sięgająca korzeniami buddyzmu, leżąca u podstaw wielu nurtów psychoterapeutycznych, weszła już jakiś czas temu pod strzechy, doskonale rezonując z ideą slow life, czyli z pragnieniem doświadczania życia w sposób głębszy i bardziej intensywny. I dzieje się to w głębokiej kontrze, w jakimś rozczarowaniu tym, co przyniosła kultura zachodnia z jej fundamentalnym „myślę więc jestem”. Tymczasem uważna obecność uczy: nie myśl tyle, myślenie szkodzi. A praktyka psychoterapeutyczna pokazuje, że jest to zdrowa rada. Czytaj dalej uważność

dorosłe ofiary przemocy szkolnej

Dość często w moim gabinecie zjawiają się młodzi ludzie, którzy w przeszłości doświadczyli rówieśniczej przemocy w szkole. I doświadczenie to tkwi w nich przez lata, a szczególnie mocno odżywa, gdy podejmują pierwsze poważne wyzwania zawodowe, trafiają do zespołów, są nowymi członkami grupy. I wtedy nagle tamto doświadczenie uruchamia w nich paraliżujący lęk, na granicy paniki. Jakby znowu mieli piętnaście lat i w totalnym upokorzeniu stali przed grupą klasowych oprawców. Czytaj dalej dorosłe ofiary przemocy szkolnej

Frederic Laloux „Pracować inaczej”

Lektura „Pracować inaczej” Frederica Lalouxa, książki, która wprowadziła nowy paradygmat w myśleniu o organizacjach, wyzwoliła we mnie poczucie głębokiej ulgi. Oto ktoś potwierdził i ubrał w ramy to co intuicyjnie wydawało mi się najbardziej skuteczną droga przez ponad 15 lat zarządzania organizacjami i niemal 20 lat trenowania zespołów. A równocześnie wszystkie kawałki trendów i wynalazków ostatnich lat zaczęły do siebie pasować. Czytaj dalej Frederic Laloux „Pracować inaczej”